Ισοζύγιο πληρωμών Ευρωζώνης

Οπως διαβάζουμε στην "Ελευθεροτυπία":

"Επιδεινώθηκε το ισοζύγιο πληρωμών της Ευρωζώνης τον Νοέμβριο

Το ισοζύγιο πληρωμών της Ευρωζώνης επιδεινώθηκε περαιτέρω τον Νοέμβριο φθάνοντας τα 11,2 δισ. ευρώ, σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΚΤ.

Τον Οκτώβριο η Ευρωζώνη είχε εμφανίσει έλλειμμα 9,6 δισ. ευρώ έναντι ελλείμματος 6,5 δισ. ευρώ τον Σεπτέμβριο. Γεγονός που υπογραμμίζει την έλλειψη ανταγωνιστικότητας συνολικά του μπλοκ των 16 χωρών-μελών.Το 2010 η Ευρωζώνη εμφάνισε έλλειμμα όλους τους μήνες εκτός από τον Ιανουάριο όπου είχε 1,6 δισ. πλεόνασμα.

Μέσα στην Ευρωζώνη χώρες σαν τη Γερμανία συνεχίζουν να εμφανίζουν πλεονάσματα χάρις στις ισχυρές εξαγωγές τους, ενώ άλλες έχουν δομικά εξωτερικά ελλείμματα. Μία ανάλυση των δεδομένων δείχνει πως οι εποχιακά διορθωμένες εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών αυξήθηκαν σε 136,4 δισ. ευρώ τον Νοέμβριο από 133,5 δισ. ευρώ τον Οκτώβριο, ενώ οι εισαγωγές αυξήθηκαν σε 140,4 δισ. ευρώ.

Στο χρηματοπιστωτικό σκέλος, η ΕΚΤ ανέφερε μία μη προσαρμοσμένη καθαρή εισροή 38 δισ. ευρώ τον Νοέμβριο, καθώς περισσότερα χρήματα επενδύθηκαν σε ευρωπαϊκά περιουσιακά στοιχεία συγκριτικά με όσα τοποθετήθηκαν στο εξωτερικό από εταιρείες και ιδρύματα της Ευρωζώνης.

Σε 12μηνη σωρευτική βάση, το εποχιακά διορθωμένο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών της Ευρωζώνης, ανήλθε προσωρινά σε 44,4 δισ. ευρώ ή γύρω στο 0,5% του ΑΕΠ της ΕΕ17, καλύτερο ωστόσο από το έλλειμμα των 62,4 δισ. ευρώ του προηγούμενου χρόνου".

Περί του ελέγχου "των αγορών"

Σημειώνει, σε άρθρο του στην "Ελευθεροτυπία", ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ναπολέων Μαραβέγιας:

"Μπορούν να ελεγχθούν οι διεθνείς αγορές;

Το ερώτημα που τίθεται από τους ευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι υφίστανται τις συνέπειες της σκληρής λιτότητας, είναι αν είναι δυνατόν να ελεγχθούν από την πολιτική εξουσία οι διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές.

Οι ευρωπαίοι πολίτες, και περισσότερο ίσως απ' όλους οι Ελληνες, θεωρούν ότι για ένα μέρος τουλάχιστον των σημερινών οικονομικών δυσκολιών ευθύνονται οι διεθνείς αγορές, οι οποίες στην προσπάθειά τους να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο, ανεβάζουν ανεξέλεγκτα τα επιτόκια σε δυσθεώρητα ύψη, με αποτέλεσμα να οδηγούν τις χώρες της περιφέρειας της ευρωζώνης σε μεγάλη δυσκολία αποπληρωμής των δανείων και να τις «σπρώχνουν», τη μία μετά την άλλη, στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σωτηρίας και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, εντείνοντας έτσι την εφαρμοζόμενη λιτότητα στις χώρες αυτές, χωρίς ωστόσο να είναι βέβαιο αν θα κατορθώσουν να αποπληρώσουν τα δάνεια ή αν θα οδηγηθούν τελικά σε κάποιας μορφής χρεοκοπία.

Το ζήτημα δεν είναι ηθικό ή νομικό, αν δηλαδή η «κερδοσκοπία» που ασκούν είναι ηθικά επιλήψιμη, ή νομικά κολάσιμη, δεδομένου ότι στο σημερινό οικονομικό σύστημα η αναζήτηση του κέρδους από κάθε μορφής επιχείρηση είναι απολύτως θεμιτή. Συνεπώς η τακτική των διαφόρων χρηματοοικονομικών επιχειρήσεων, που αποτελούν τις περίφημες χρηματοπιστωτικές αγορές, είναι και αυτή απολύτως θεμιτή. Το ζήτημα είναι καθαρά πολιτικό, δηλαδή αν οι κυβερνήσεις των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης , όχι μόνο της περιφέρειας της ευρωζώνης, αλλά και των ισχυρότερων χωρών-μελών της, είναι διατεθειμένες να υφίστανται τις συνέπειες της ανεξέλεγκτης δράσης των διεθνών αγορών. Διότι και οι φτωχότερες χώρες υποφέρουν από αναγκαστική λιτότητα, ενώ ταυτόχρονα διατρέχουν και τον κίνδυνο χρεοκοπίας, και οι πλουσιότερες χώρες δυσφορούν, διότι αναγκάζονται να πληρώσουν όλο και περισσότερο μέσω όλο και ισχυρότερων μηχανισμών σωτηρίας, προκειμένου να διασωθεί το ευρώ και μαζί του ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Προφανώς, στο σημερινό καπιταλιστικό σύστημα δεν αμφισβητείται η χρησιμότητα των διεθνών αγορών, εφόσον αυτές διαθέτουν τους οικονομικούς πόρους τους οποίους χρειάζονται οι περισσότερες χώρες για να χρηματοδοτήσουν τα εξωτερικά ελλείμματά τους, για τα οποία δεν είναι προφανώς υπεύθυνες οι διεθνείς αγορές. Εκείνο που φαίνεται πολιτικά αναγκαίο στη σημερινή οικονομική κρίση είναι ο έλεγχος των αγορών αυτών, προκειμένου να περιορισθεί η ανεξέλεγκτη δράση τους με τα επακόλουθα που ήδη αναφέρθηκαν.

Ο έλεγχος των διεθνών αγορών, ενώ δεν είναι τεχνικά ανέφικτος, είναι πολιτικά εξαιρετικά δύσκολος. Μπορούν πράγματι να υπάρξουν νομοθετικά εργαλεία για να τεθούν όρια στη δράση των αγορών, μετά από διεθνή συνεννόηση μεταξύ των μεγαλύτερων χωρών του κόσμου και κυρίως μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των σημαντικότερων ευρωπαϊκών κρατών στο πλαίσιο του G20. Τέτοιες νομοθετικές ρυθμίσεις έχουν ήδη προταθεί από πολλούς ειδικούς. Το ζήτημα είναι, ότι δεν υπάρχει η αναγκαία πολιτική βούληση σε διεθνές επίπεδο για να προχωρήσει η εφαρμογή τους. Οι αντιθέσεις μεταξύ των χωρών και η ισχύς των ομάδων πίεσης, που έχουν συμφέροντα από την ανεξέλεγκτη δράση των αγορών αυτών, είναι τόσο μεγάλη, που ακόμη και οι εξαιρετικά περιορισμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες του προέδρου Ομπάμα ξεσήκωσαν θύελλα από την πλευρά των συντηρητικών κύκλων των ΗΠΑ.

Βεβαίως, κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι η πιθανή όξυνση της διεθνούς οικονομικής κρίσης δεν θα δημιουργήσει τις αναγκαίες πολιτικές προϋποθέσεις για τον ουσιαστικό έλεγχο των χρηματοπιστωτικών αγορών σε παγκόσμια κλίμακα".

Αναμένω παρατηρήσεις σας επί του τόσο επίκαιρου θέματος.

Κάθε ευρώ που δεν στρέφεται σε αναπτυξιακή κατεύθυνση, είναι πολλά χαμένα ευρώ

Οπως διαβάζουμε στα "Νέα":

"Δάνεια για πληρωμή φόρων και τελών κυκλοφορίας δίνουν οι τράπεζες

Ειδικά δάνεια για... φορολογουµένους δίνουν οι τράπεζες, ενώ παράλληλα κάνουν µια σειρά από διευκολύνσεις σε εκείνους πουθέλουν να διευθετήσουν τις οφειλές τους µε πιστωτικές κάρτες.

Τα λεγόµενα «φοροδάνεια» – αν και έκαναν για πρώτη φορά την εµφάνισή τους πριν από µία δεκαετία – είναι πλέον ιδιαίτερα δηµοφιλή, καθώς αρκετοί είναι εκείνοι που δεν έχουν τα µετρητά για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς την Εφορία. Ετσι, οι υποψήφιοι δανειολήπτες, είτε είναι ιδιώτες είτε επιχειρήσεις, µπορούν να απευθυνθούν στις περισσότερες τράπεζες, οι οποίες διαθέτουν τα σχετικά προϊόντα. Με τα «φοροδάνεια» αυτού του τύπου µπορεί κανείς να πληρώσει τον φόρο εισοδήµατος, τις ληξιπρόθεσµες οφειλές προς την Εφορία, την περαίωση, ακόµη και τα τέλη κυκλοφορίας.

Μάλιστα, όπως αναφέρουν τραπεζικά στελέχη, ιδιαίτερα δηµοφιλή ήταν τα δάνεια αυτού του τύπου κατά τους τελευταίους µήνες του 2010, τόσο λόγω της ανάγκης για πληρωµή του φόρου εισοδήµατος όσο και επειδή αρκετοί στράφηκαν στις τράπεζες προκειµένου να χρηµατοδοτήσουν την αποπληρωµή της περαίωσης".

Ευρωζώνη δύο ταχυτήτων

Οπως διαβάζουμε στο "Βήμα":

"Εκθεση ΟΗΕ: Οικονομική Ευρώπη «δύο ταχυτήτων»

«Διμέτωπη ύφεση» απειλεί την Ευρώπη, σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ, η οποία αναφέρει ότι μια τέτοια εξέλιξη, σε συνδυασμό με μία επιβράδυνση στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία θα μπορούσε να αναστατώσει την παγκόσμια ανάκαμψη το 2011.

Η έκθεση του ΟΗΕ με τίτλο «Κατάσταση και Προοπτική της Παγκόσμιας Οικονομίας το 2011» , προειδοποιεί πως οι προοπτικές στην Ευρώπη είναι ζοφερές παρά την ελαφρά ανάκαμψη κατά 1,7% το περασμένο έτος. Επίσης ο ΟΗΕ τονίζει πως αυτήν τη στιγμή η ΕΕ θα πρέπει να καταγράψει μία επιβράδυνση του ΑΕΠ της στο 1,5% εντός του τρέχοντος έτους, προτού σημειωθεί άνοδος στο 1,9% το 2012.

Κρίση ελλειμμάτων

Χειμαζόμενη από τα μέτρα λιτότητας στους προϋπολογισμούς πολλών κρατών, η Ευρώπη χαρακτηρίζεται από πολλές ανισότητες, με το ένα άκρο τη Γερμανία «η οποία εμφανίζει μία ανάπτυξη 3,4%» της οικονομίας της και στο άλλο άκρο χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία, οι οποίες ακροβατούν στο χείλος του γκρεμού. Οι χώρες αυτές, που έχουν βυθισθεί στην κρίση των ελλειμμάτων, «θα αποτελματωθούν σε βαθιά ύφεση, ή στην καλύτερη περίπτωση θα παρουσιάσουν μία ελάχιστη ανάπτυξη», προβλέπει η έκθεση.

Υψηλή ανεργία

Όλες οι χώρες, αλλά σε διαφορετικό βαθμό, απειλούνται από την επίμονη διατήρηση της ανεργίας, η οποία ενδέχεται να επιβαρύνει την οικιακή κατανάλωση, και από την νομισματική αστάθεια που οφείλεται σε μία έλλειψη πολιτικού συντονισμού. Μολαταύτα, τα μέτρα λιτότητας που «έχουν προβλεφθεί, ή πρόκειται να εφαρμοσθούν» θα αναδείξουν «κινδύνους για μία οικονομική πτώση», που θα οδηγούσε την περιοχή σε νέα ύφεση.

Σύμφωνα με το σενάριο δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί η χειρότερη εξέλιξη, κατά την οποία «μία διμέτωπη ύφεση στην Ευρώπη το 2011 και μία τελμάτωση στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία θα μπορούσε να μετατραπεί σε μία ύφεση. Κάτι τέτοιο θα μείωνε επίσης σε αισθητό βαθμό τις προοπτικές ανάπτυξης των αναπτυσσόμενων χωρών κατά τουλάχιστον 1%», αναφέρει η έκθεση. Ωστόσο, αυτές θα παραμείνουν οι κύριοι άξονες της παγκόσμιας ανάπτυξης, η οποία εκτιμάται από τον ΟΗΕ στο 3,1% για το τρέχον έτος, ενώ αναμένεται μία ανάκαμψη στο 3,5% για το 2012.

Επονται κίνδυνοι

«Η κατάσταση σε γενικές γραμμές φαίνεται καλή, όμως στον ορίζονται αναφαίνονται μεγάλοι κίνδυνοι», τόνισε ο Χάινερ Φλάσμπεκ, ένας από τους διευθυντές της Συνδιάσκεψης του ΟΗΕ για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη. Παράλληλα, ο ίδιος ανέφερε ότι «υπάρχει μέγας κίνδυνος να ξανακυλήσουμε σε μία περίοδο οικονομικής επιβράδυνσης διότι τρεις σημαντικές περιοχές - η Ευρώπη, οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία - δεν έχουν ξεπεράσει πλήρως όλες τις δυσκολίες»

Πληθωρισμός Ευρωζώνης

Οπως διαβάζουμε στο "Βήμα":

"Ο πληθωρισμός στη Γερμανία και την Ευρωζώνη θα διαμορφωθεί μεσοπρόθεσμα σε χαμηλά επίπεδα, δήλωσε ο Πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ.Αξελ Βέμπερ μετέδωσε το πρακτορείο Bloomberg.

«Μεσοπρόθεσμα, πρέπει να αναμένονται ρυθμοί πληθωρισμού κάτω από το 2% για τη Γερμανία και την Ευρωζώνη», είπε ο κ. Βέμπερ σε ομιλία του στη Φρανκφούρτη χθες το βράδυ, προσθέτοντας: «Οι πληθωριστικοί κίνδυνοι είναι ακόμα εξισορροπημένοι, αλλά ο κίνδυνος αύξησης του πληθωρισμού μπορεί να ενισχυθεί. Για το λόγο αυτό, το Συμβούλιο της ΕΚΤ θεωρεί τα τρέχοντα επιτόκια κατάλληλα. Ταυτόχρονα, οι μελλοντικές εξελίξεις στο μέτωπο των τιμών πρέπει να παρακολουθούνται και θα παρακολουθούνται προσεκτικά».

Η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ έχει ως στόχο τη διατήρηση του πληθωρισμού κάτω από το 2% σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα. Όσον αφορά τις προοπτικές της γερμανικής οικονομίας το 2011, ο κ. Βέμπερ είπε ότι θα συνεχισθεί η ανάπτυξη και η ανεργία θα μειωθεί κατά μέσο όρο κάτω από το 7% από 7,7% το 2010.

«Η Γερμανία επωφελείται σημαντικά από την ισχυρή ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας, ειδικά στις αναδυόμενες αγορές της Ασίας», είπε προσθέτοντας ότι οι γερμανικές εξαγωγές στην Κίνα αυξήθηκαν κατά 80% από τα προ της κρίσης επίπεδα. Αν και οι εξαγωγές, είπε, δεν προβλέπεται να αυξηθούν με το ρυθμό του 2010, οι επενδύσεις θα αυξηθούν ισχυρά και η ιδιωτική κατανάλωση αναμένεται να ενισχυθεί σημαντικά. Η Γερμανία σημείωσε ρυθμό ανάπτυξης 3,6% το 2010".

Check, please (ή, πού πάνε τα λεφτά...)

Οπως διαβάζουμε σε Reuters, Bloomberg και "Καθημερινή":

" Fitch: ρεκόρ δανεισμού το 2011 για την Ελλάδα

Στο 25% του ΑΕΠ ή περίπου 57 δισ. ευρώ υπολογίζει ο ξένος οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch ότι θα χρειαστεί να δανειστεί φέτος η Ελλάδα. Μάλιστα, σύμφωνα με τον οίκο, πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό σε ολόκληρη την Ευρώπη. Πάντως, το υπουργείο Οικονομικών έχει ήδη υπολογίσει ότι οι ανάγκες αναχρηματοδότησης του 2011 για τη χώρα φτάνουν στα 63,6 δισ. ευρώ, ποσό πολύ μεγαλύτερο από αυτό που εκτιμά η Fitch.

Σε έκθεσή της με τίτλο «Ευρωπαϊκός κρατικός δανεισμός: βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση», η Fitch σημειώνει ότι η Ελλάδα, η Δανία και η Πορτογαλία είναι οι μοναδικές από τις χώρες του ευρώ που θα αντιμετωπίσουν κατά το 2011 αυξημένες δανειακές ανάγκες, συγκριτικά με τα στοιχεία του 2010. Παράλληλα ο οίκος υπολογίζει ότι οι δανειακές ανάγκες των 15 από τις 27 χώρες της Ευρώπης θα ανέλθουν στα 1,866 τρισ. ευρώ, καταγράφοντας πτώση 9,2% σε σχέση με πέρυσι που είχαν φτάσει στα 2,05 τρισ. ευρώ. Μάλιστα, η Fitch προβλέπει ότι «ο καθαρός κρατικός δανεισμός θα μειωθεί κατακόρυφα στην Ευρώπη, καθώς οι κυβερνήσεις εφαρμόζουν πολιτικές μείωσης των ελλειμμάτων». Για την Ευρωζώνη, ο οίκος εκτιμά μείωση των δανειακών αναγκών κατά 13% για το 2011 σε ετήσια βάση στα 1,607 τρισ. ευρώ. Σε απόλυτα μεγέθη, τις μεγαλύτερες δανειακές ανάγκες έχει η Γαλλία (386 δισ. ευρώ), η Ιταλία (381 δισ. ευρώ) και η Γερμανία (292 δισ. ευρώ).

Tο υπουργείο Οικονομικών έχει ήδη εγγράψει πιστώσεις στον προϋπολογισμό του 2011 ύψους 63,6 δισ. ευρώ για την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι τόσα είναι τα κεφάλαια που θα χρειαστεί η Ελλάδα φέτος. Να σημειωθεί ότι εξ αυτών τα 46,5 δισ. ευρώ θα εισρεύσουν από τον μηχανισμό στήριξης. Οι σημαντικότερες υποχρεώσεις για φέτος είναι:

Σύμφωνα με τα στοιχεία οι εφετινές δαπάνες εξυπηρέτησης της δημόσιας πίστης έχουν ως εξής:

* Τόκοι ομολόγων στην αγορά εσωτερικού: 12,3 δισ. ευρώ

* Τόκοι ομολόγων στην αγορά εξωτερικού: 441 εκατ. ευρώ

* Τόκοι τιτλοποιήσεων εξωτερικού: 30 εκατ. ευρώ

* Τόκοι εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου: 300 εκατ. ευρώ

* Τόκοι εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου (φυσικοί τίτλοι): 6 εκατ. ευρώ

* Τόκοι δανείων Τράπεζας της Ελλάδας: 99,3 εκατ. ευρώ

* Τόκοι λοιπόν δανείων εσωτερικού: 171,5 εκατ. ευρώ

* Τόκοι ειδικών και διακρατικών δανείων: 223,9 εκατ. ευρώ

* Τόκοι δανείων μηχανισμού στήριξης: 2 δισ. ευρώ

* Τόκοι λοιπών δανείων εξωτερικού: 78,5 εκατ. ευρώ

* Χρεολύσια ομολόγων στην αγορά εσωτερικού: 23,9 δισ. ευρώ

* Χρεολύσια ομολόγων στην αγορά εξωτερικού: 1,37 δισ. ευρώ

* Χρεολύσια τιτλοποιήσεων εξωτερικού: 382 εκατ. ευρώ

* Χρεολύσια εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου: 18 δισ. ευρώ

* Χρεολύσια εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου (φυσικοί τίτλοι): 17 εκατ. ευρώ

* Χρεολύσια δανείων Τράπεζας της Ελλάδας: 475,8 εκατ. ευρώ

* Χρεολύσια λοιπόν δανείων εσωτερικού: 419, 2 εκατ. ευρώ

* Χρεολύσια ειδικών και διακρατικών δανείων: 333,9 εκατ. ευρώ

* Χρεολύσια δανείων μηχανισμού στήριξης: 145,6 εκατ. ευρώ

* Χρεολύσια λοιπών δανείων εξωτερικού: 1 δισ. ευρώ

* Προμήθειες και έξοδα γενικά Τραπεζών: 219 εκατ. ευρώ

* Πληρωμή λόγω εγγυήσεων για ιδιώτες και επιχειρήσεις γενικά: 40 εκατ. ευρώ

* Πληρωμή λόγω εγγυήσεων για δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς γενικά: 1,15 δισ. ευρώ

* Λοιπές υποχρεώσεις του Δημοσίου από εγγυήσεις: 1 εκατ. ευρώ

* Τακτοποίηση ελλειμμάτων δημόσιων διαχειρίσεων: 10 χιλ. ευρώ

* Δαπάνες για τακτοποίηση οφειλών παλαιών διαχειρίσεων και λοιπών υποχρεώσεων ρυθμιζόμενων από το Ελληνικό Δημόσιο: 420 εκατ. ευρώ.

Και πάλι για το haircut

Οπως διαβάζουμε στην "Καθημερινή":

" Σενάρια αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους εκτίναξαν τα spreads των ομολόγων
Σχέδιο αναχρηματοδότησης μέσω του προσωρινού μηχανισμού στήριξης επικαλείται το Die Zeit

Σωτηρης Nικας

Σενάρια που θέλουν τη Γερμανία να επεξεργάζεται σχέδιο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, ήρθαν στην επιφάνεια, χθες, προκαλώντας νευρικότητα στις αγορές, αλλά και την έντονη αντίδραση τόσο της ελληνικής, όσο και της γερμανικής κυβέρνησης.

Χθες, υπήρξαν δύο διαφορετικά δημοσιεύματα που αφορούσαν την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Το ένα (που φιλοξενείται στη σημερινή έντυπη έκδοση του εβδομαδιαίου γερμανικού περιοδικού Die Zeit) ανέφερε ότι το Βερολίνο εξετάζει σχέδιο αναδιάρθρωσης που θα επέτρεπε στην Ελλάδα να εξαγοράσει τα ομόλογά της μέσω της Ευρωπαϊκής Διευκόλυνσης Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).

Το άλλο, βασιζόμενο σε αξιωματούχους του υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας, υποστήριζε ότι υπηρεσιακά στελέχη του υπουργείου αναλύουν τις επιπτώσεις που θα έχει μία αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους για τις γερμανικές τράπεζες και τη σταθερότητα της Ευρωζώνης.

Από την άλλη πλευρά, ο υφυπουργός Οικονομικών, κ. Φ. Σαχινίδης, διέψευσε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο. «Δεν υπάρχει καμία συζήτηση για αυτό το θέμα, της αναδιάρθρωσης» δήλωσε ο κ. Σαχινίδης στο Reuters. Παράλληλα, με γραπτή του δήλωση, ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών υποστήριξε ότι «η Γερμανία δεν ετοιμάζει αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους».

Πάντως, αξίζει να σημειωθεί ότι η εμπλοκή του EFSF στο ελληνικό χρέος είναι ένα ζήτημα που υπάρχει από το καλοκαίρι. Μάλιστα, στα τέλη Ιανουαρίου και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ) κ. Γ Προβόπουλος, είχε δηλώσει ότι η ιδέα του να αγοράσει το EFSF ελληνικά ομόλογα θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω.

Το EFSF αυτή τη στιγμή έχει τη δυνατότητα να αγοράσει κρατικά ομόλογα τόσο από την αγορά, όσο και από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) που αυτή τη στιγμή έχει στην κατοχή της περίπου 50 δισ. ευρώ ελληνικούς τίτλους. Το φερόμενο ως υπό επεξεργασία σχέδιο, περιλαμβάνει αγορά ελληνικών ομολόγων από το EFSF και μεταπώλησή τους στην Ελλάδα. Το πλεονέκτημα μιας τέτοιας εξέλιξης είναι διπλό για την Ελλάδα:

1. Εφόσον προχωρήσει σε αγορές ελληνικών ομολόγων το EFSF τώρα, θα τα αποκτήσει σε τιμές που είναι κατά 20-30% χαμηλότερες από ό,τι ήταν όταν εκδόθηκαν και ενεγράφησαν στο δημόσιο χρέος της Ελλάδας. Πωλώντας τα μετά στην Ελλάδα στις τιμές αυτές, η Ελλάδα θα διαγράψει από το χρέος της τα ομόλογα που έχουν τιμή κοντά στο 100 και θα εγγράψει ομόλογα με μειωμένη τιμή. Επί της ουσίας θα διαγράψει ένα μέρος του χρέους της, χωρίς ωστόσο να έχει προχωρήσει σε κάποια επίσημη αναδιάρθρωση.

2. Το EFSF έχει αξιολογηθεί από τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης με την καλύτερη δυνατή βαθμολογία. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να αντλήσει κεφάλαια με επιτόκιο 2-3% για 10 χρόνια έτσι ώστε να αγοράσει τα ελληνικά ομόλογα. Οταν τα πωλήσει στην Ελλάδα, το επιτόκιο θα είναι εξίσου χαμηλό και σε κάθε περίπτωση χαμηλότερο από το 5% που ισχύει σήμερα βάσει του μηχανισμού στήριξης.

Στο υπουργείο Οικονομικών ξεκαθαρίζουν ότι δεν υπάρχει κανένα ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους και ότι η κυβέρνηση προχωράει στις μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στο Μνημόνιο, για να εξασφαλίσει την εκταμίευση της τέταρτης δόσης του δανείου, ύψους 15 δισ. ευρώ. Η τρόικα θα βρεθεί στην Αθήνα την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου για τον τριμηνιαίο έλεγχο της ελληνικής οικονομίας. Παράλληλα, χθες, εκταμιεύθηκε και το μερίδιο της Ευρωζώνης από την τρίτη δόση του δανείου ύψους 6,5 δισ. ευρώ".

Επί του ιδίου θέματος και το άρθρο του κ. Πάνου Κακούρη στη "Ναυτεμπορική":

"Ενα «έξυπνο hair cut»

Και ξαφνικά μας προέκυψε ένα σχέδιο για την αναδιάρθωση μέρους του ελληνικού χρέους με ένα «έξυπνο hair cut» που θα μπορούσε να είναι και αναίμακτο αν υλοποιηθεί σωστά. Η ύπαρξη του σχεδίου που καταγράφεται από τη γερμανική εφημερίδα «Die Zeit» διαψεύσθηκε τόσο από την ελληνική όσο και από τη γερμανική κυβέρνηση.

Ανεξάρτητα όμως από τις διαψεύσεις, υπάρχει ένα ερώτημα: έδωσαν οι Γερμανοί ιδιαίτερη σημασία στα πρόσφατα λεγόμενα του αντιπρόεδρου της ελληνικής κυβέρνησης, Θεόδωρου Πάγκαλου, και φτιάχνουν σενάρια για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ή ο αντιπρόεδρος είπε κάτι για το οποίο γνωρίζει ότι υπάρχει κινητικότητα;

Το ερώτημα δεν μπορεί να απαντηθεί, γιατί είναι από τα γεγονότα που δεν προαναγγέλλονται και μέχρι να υλοποιηθεί -αν γίνει ποτέ- θα μένουμε με την απορία. Στην πράξη, αν προσεγγιστεί προσεκτικά η -ανεπίσημη- πρόταση των Γερμανών, δεν είναι και άσχημη.

Προτείνουν όπως η Ελλάδα απορροφήσει κονδύλια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τα οποία θα χρησιμοποιήσει για να μπορέσει να προεξοφλήσει ένα μέρος των ομολόγων που κατέχουν θεσμικοί, στις τρέχουσες τιμές.

Δηλαδή ένα ομόλογο που εκδόθηκε στην τιμή 100 και σήμερα -μετά τις σημαντικές απώλειες που έχουν καταγραφεί- διαπραγματεύεται στο 70, θα μπορέσει το Δημόσιο να το εξαγοράσει σε αυτήν την τιμή, επιτυγχάνοντας διπλό στόχο: να γλιτώσει το 30% του δανεισμού αλλά και να απαλλάξει τους θεσμικούς από ένα «βάρος» που θεωρούν ότι αποτελούν για τα χαρτοφυλάκιά τους τα ελληνικά junk -μετά τις αξιολογήσεις- ομόλογα.

Δεν θα πρόκειται για hair cut, απλά το ελληνικό Δημόσιο θα πάει στη δευτερογενή αγορά, και θα αγοράσει τα ομόλογά του, στις τιμές που θέλουν να τα ξεφορτωθούν οι κάτοχοί τους, διευκολύνοντάς τους.

Το σχέδιο όμως έχει και προβλήματα. Αν υλοποιηθεί χωρίς να υπάρξει προηγούμενη συμφωνία με τους πιστωτές - κατόχους ομολόγων υπάρχει ο κίνδυνος να λειτουργήσει η ισορροπία προσφοράς και ζήτησης και μόλις γίνουν οι πρώτες αγορές, οι θεσμικοί να επαναξιολογήσουν τα ελληνικά ομόλογα, τα οποία από σκουπίδια ενδέχεται να μετατραπούν εν μία νυκτί σε... διαμάντια".

Επίσης, όπως διαβάζουμε:

" «Κούρεμα» προβλέπει η Citigroup μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου 2013

Επιμένει η Citigroup ότι ακόμα και μετά το τέλος του μηχανισμού στήριξης, η Ελλάδα δεν θα καταφέρει να αποφύγει την αναδιάρθρωση του χρέους της. Ο επικεφαλής οικονομολόγος της Citigroup, κ. Γουίλεμ Μπούιτερ, υποστήριξε χθες πως η Ελλάδα «ταλαντεύεται» και απέχει πολύ από το να ορθοποδήσει, ακόμη και μετά τη διάσωση. Για τον λόγο αυτό, ο ίδιος σημείωνε ότι η αναδιάρθρωση του χρέους με σημαντική απομείωση της αξίας των ελληνικών τίτλων που έχουν στα χέρια τους οι επενδυτές (haircut ή «κούρεμα») είναι εξαιρετικά πιθανή.

Μάλιστα, εκτιμά ότι αυτό θα γίνει μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου 2013, οπότε και θα έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης (EFSF) και το πρόγραμμα διάσωσης, ενώ θεωρεί ότι η αναδιάρθρωση θα προχωρήσει μόνο στην περίπτωση που η Ελλάδα συνεχίζει να εφαρμόζει πιστά τα όσα προβλέπονται στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής που έχει συμφωνηθεί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), την Ε. Ε. και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

Αναφορικά με το EFSF, o κ. Μπούιτερ ανέφερε πως είναι εξαιρετικά μικρό για να κατορθώσει να εμποδίσει τις πιέσεις των κερδοσκόπων στις αγορές ομολόγων της περιφέρειας. Τόσο μικρό που, κατά τον ίδιο, δεν αρκεί για να καλύψει ούτε μία ενδεχόμενη διάσωση της Ισπανίας.

Πάντως, ο κ. Μπούιτερ θεωρεί ότι και η Πορτογαλία θα αναγκαστεί να προσφύγει σε πρόγραμμα χρηματοδότησής της σύντομα, ενώ εκτιμά ότι η Ισπανία προς το παρόν φαίνεται να το αποφεύγει. Καθοριστικός παράγοντας για εκείνη και για την ένταξή της ή όχι σε πρόγραμμα διάσωσης θα είναι ο τραπεζικός της κλάδος.

Εάν, ωστόσο, αναγκαστεί και η Ισπανία να προσφύγει σε βοήθεια, λόγω των τεράστιων ζημιών στις τράπεζές της και όχι μόνον, τότε ο οικονομολόγος της Citigroup πιστεύει ότι τα κεφάλαια που μέχρι σήμερα έχουν ανακοινωθεί για τη διάσωση χωρών δεν επαρκούν και θα χρειαστεί περαιτέρω χρηματοδότηση από την ΕΚΤ ή πρόωρη αναδιάρθρωση του χρέους της.

Ενδεικτικά αναφέρει ότι από τώρα έως και το 2013, η Πορτογαλία χρειάζεται 72 δισ. ευρώ, η Ισπανία 467 δισ. ευρώ. Εάν σε αυτές συμπεριληφθούν η Ιταλία και το Βέλγιο, τότε το συνολικό ποσό των χρηματοδοτικών αναγκών των τεσσάρων αυτών χωρών εκτοξεύεται στο ιλιγγιώδες 1,549 τρισ. ευρώ. Ο κ. Μπούιτερ καταλήγει στο ότι η κρίση χρέους της Ευρώπης θα παραμείνει το μέγα θέμα του 2011 και μάλιστα εκτιμά πως το 2012 θα απασχολήσει σημαντικά τόσο τις ΗΠΑ όσο και την Ιαπωνία".

Επί του θέματος των ομολόγων του EFSF, όπως διαβάζουμε:

"Στην βαθμίδα AΑΑ κατέταξε η Moody's τα ομόλογα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

Τη μέγιστη δυνατή αξιολόγηση δίνουν δύο οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης στην πρώτη έκδοση ομολόγων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).

Συγκεκριμένα, η Moody΄s και η Standard & Poor΄s αξιολογούν με τριπλό Α (ΑΑΑ) την έκδοση ομολόγου από το Ταμείο για τη χρηματοδότηση της Ιρλανδίας.

Και οι δύο οίκοι επικαλούνται τη δομή του προγράμματος και τις αξιολογήσεις των χωρών που συμμετέχουν στον μηχανισμό.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει η Moody΄s, η αξιολόγηση θα οριστικοποιηθεί, όταν γνωστοποιηθούν οι τελικοί όροι της πρώτης έκδοσης, ένώ η S&P σημειώνει ότι αναμένεται να δώσει την ίδια αξιολόγηση στους τίτλους που θα εκδώσει ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στο μέλλον.

Το συνολικό μέγεθος του προγράμματος έκδοσης είναι 27 δισ. ευρώ. Το αντληθέν ποσό θα χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση μέρους της βοήθειας των 85 δισ. ευρώ που θα δοθούν στην Ιρλανδία.

Ανάμεσα στους κινδύνους που μπορούν να επηρεάσουν την πιστοληπτική ικανότητα του προγράμματος, η Moody΄s αναφέρει μια πιθανή υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των χωρών που το αποτελούν.